هفت‌سین سفره‌ای است که ايرانيان هنگام نوروز می‌آرایند. آنچه که در این سفره قرار می‌گیرد، باید دارای  خصوصیات زیر باشد:
پارسی باشد ؛
با  «
س» آغاز شود؛
ریشهٔ
گیاهی داشته باشد؛
خوردنی باشد؛
اسم مرکب نباشد؛
برای
بدن سودمند باشد؛
بنابراین هر آنچه که دارای این ویژگی‌ها نباشد - اگر چه با «س» هم آغاز شده باشد - نمی‌توان جزء هفت سین به حسابش آورد.
در زبان پارسی، تنها هفت چیز هستند که این ویژگی‌ها را دارا هستند: 
هفت سین واقعي عبارت است از:
1. سیر : نماد اھورامزدا
2. سیب: فرشته سپندار مذ، نماد فرشته زن، باروری و پرستاری است.(اسفند)
3. سبزی: فرشته اردیبھشت و نماد زندگی دوباره
4. سنجد : فرشته خرداد و نماد عشق
5. سرکه: فرشته امرداد و نماد صبر و شکیبایی و جاودانگی
6. سمنو : فرشته شھریور و نماد خواربار است.
7. سماغ: فرشته بھمن و نماد باران یا رنگ طلوع خورشید است.(بدانید که سماغ واژه
پارسی است و نباید با بندواژه "ق" نوشته شود و سماک نام نژاده آن است.)